Historia dwóch niezwykłych ludzi… – T. Bucior

Jest 15 października 1962 roku. Na Kubie od 3 lat rządzi Fidel Castro. El Comandante jest
to komunista pozbawiony wszelkich zasad moralnych. Przeciwników politycznych traktuje bardzo brutalnie osadzając ich w więzieniach, gdzie są torturowani często, aż do śmierci. Od roku Castro ma bardzo potężnego i wpływowego przyjaciela w Moskwie, Nikitę Chruszczowa. Łączy ich wspólny wróg czyli USA. Chruszczow podejmuje decyzję o rozlokowaniu pocisków balistycznych na Kubie. W ich zasięgu znajdą się największe amerykańskie miasta na południu kraju. John. F Kennedy nie może do tego dopuścić. Starcie supermocarstw wydaje się być nieuniknione.

Do tej gry politycznej między mocarstwami niespodziewanie włącza się „ubogi  pleban z
Bergamo” (jak o sobie mówi), czyli papież Jan XXIII. Chwyta za telefon i dzwoni do
Waszyngtonu, a potem do Moskwy, aby zapobiec tragedii jaką niewątpliwie byłaby III wojna światowa. Ku zaskoczeniu całego świata zwaśnione strony osiągają kompromis w wyniku czego Chruszczow odstępuję od  ataku. To  niezwykłe wydarzenie można nazwać cudem, który uchronił świat przed zagładą.

Jan XXIII  to niezwykła postać w historii papiestwa. Został wybrany na 261 następcę
świętego Piotra w bardzo zaawansowanym wieku 77 lat. Z racji podeszłego wieku został uznany za „papieża przejściowego”, jednak jego czyny potwierdziły, że ten osąd był błędny. Zwołał pierwszy w  historii Rzymu Synod Biskupów w 1960roku  oraz zrewidował kodeks prawa kanonicznego. Największym osiągnięciem papieża Jana było zwołanie II soboru watykańskiego, który na zawsze zmienił oblicze kościoła katolickiego. Sobór rozpoczął się w 1962roku  i jego zadaniem było otwarcie Kościoła na  wiernych  i dostosowanie go do wymogów nowej epoki.

Sobór watykański II zapoczątkował reformę Kościoła katolickiego poprzez otwarcie  na dialog ekumeniczny z innymi wyznaniami i reformę liturgii (odejście od stosowania łaciny jako jedynego języka liturgicznego i wprowadzenie liturgii wielojęzycznej co miało  zachęcić wiernych do głębszego zrozumienia wiary i bardziej gorliwego doskonalenia się w niej). O chęci przybliżenia kościoła do wiernych nakreślonej przez Jana XXIII może świadczyć fakt, że dokumenty soborowe po raz pierwszy w historii Kościoła spisane zostały bez użycia formuły anathema sit („niech będzie wyklęty”).

Kolejnym bezprecedensowym wydarzeniem było odwołanie 5 grudnia 1965 ekskomuniki, którymi w 1054 roku obłożyli się nawzajem dostojnicy Kościoła rzymskiego i Kościoła
konstantynopolitańskiego. Postanowienia soboru II watykańskiego niewątpliwie stały się
fundamentem , na którym  są budowane obecnie relacje między Kościołem rzymskim i
Kościołem konstantynopolitańskim.
1

6 października 1978 roku doszło  do czegoś tak niezwykłego, że historycy kościoła do dziś
mówią o tym wydarzeniu jako o wydarzeniu, które zmieniło bieg historii nie tylko kościoła, ale i ówczesnego świata. W tym dniu po ósmym głosowaniu kardynalskim 264 papieżem został „człowiek z dalekiego kraju”  polski arcybiskup Metropolita krakowski  kardynał Karol Wojtyła, który przybrał  imię  Jan Paweł II. Wybór Polaka czyli człowieka  zza żelaznej kurtyny był czymś niespodziewanym dla wiernych, ale przede wszystkim dla działaczy KC PZPR w Warszawie. Był to pierwszy papież   nie Włoch od 455 lat tj. od czasów Hadriana VI. Tym samym została spełniona przepowiednia z wiersza Juliusza Słowackiego pt „Słowiański Papież”.

„ Pośród niesnasek Pan Bóg uderza
W ogromny dzwon,
Dla słowiańskiego oto papieża
Otworzył tron.”

Pontyfikat papieża Polaka można określić pontyfikatem pielgrzymek. W trakcie pontyfikatu odbył 104 pielgrzymki odwiedzając wszystkie zamieszkane kontynenty. Był pierwszym papieżem, który odwiedził Wielką Brytanię, gdzie od roku 1534 Kościół anglikański  nie uznaje zwierzchnictwa Stolicy Apostolskiej. Był  też pierwszym w historii papieżem, który odwiedził Biały Dom w Waszyngtonie. Swoją ojczyznę  odwiedził ośmiokrotnie i zawsze były to dni jednoczące Polaków.

Podczas swojego pontyfikatu, Jan Paweł II beatyfikował i kanonizował o wiele więcej osób niż jakikolwiek poprzedni papież. Ogłosił błogosławionymi  1338 ludzi, a świętymi 482 osoby. Już w 1979 wydał swoją pierwszą encyklikę Redemptor hominis. Była to pierwsza w historii encyklika z zakresu antropologii teologicznej. Ojciec Święty zobowiązuje się w niej do wypełnienia postanowień soboru II watykańskiego. W tym samym roku odwiedził ojczyznę i przy tej okazji padły słowa: „Wołam, ja, syn polskiej ziemi, a zarazem ja, Jan Paweł II, papież. Wołam z całej głębi tego Tysiąclecia, wołam w przeddzień Święta Zesłania, wołam wraz z wami wszystkimi: Niech zstąpi Duch Twój! Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi!”. Słowa te stały się symbolem i zapowiedzią przemian ustrojowych w Polsce i innych państw bloku wschodniego. Bardzo aktywny 1979 rok papież zwieńczył wizytą w Turcji, gdzie spotkał się z patriarchą Cerkwi prawosławnej. Wydarzenie to jest uznawane za początek polepszania się stosunków między dwoma kościołami w ostatnim czasie. Niewątpliwym jest, że działalność papieża walnie przyczyniła się do upadku żelaznej kurtyny. W 1992 Jan Paweł II wydał Katechizm Kościała Katolickiego będący swoistym kompendium wiedzy każdego katolika.

Jednym z celów pontyfikatu Jana Pawła II było wprowadzenie kościała w III tysiąclecie. W roku milenijnym odbył pielgrzymkę do ziemi świętej. W mojej opinii najważniejszym przedsięwzięciem Jana Pawła II było stworzenie Światowych Dni Młodzieży w 1985 roku  na które od wielu lat przyjeżdżają  miliony młodych katolików z całego

Papież Franciszek podczas konsystorza w dniu 30 września 2013 roku, wyznaczył na
dzień 27 kwietnia 2014 roku tj. Niedziela Miłosierdzia Bożego kanonizację dwóch papieży Jana
Pawła II i Jana XXIII. 5 lipca 2013 roku wydano dekret w sprawie cudu za wstawiennictwem bł.
Jana Pawła II. Cudem tym, jak poinformował ks. Federico Lombardi, jest zatwierdzone przez
lekarzy i teologów z Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych i niewytłumaczalne z punktu widzenia
medycznego, uzdrowienie Floribeth Mory Diaz cierpiącej na nieoperacyjnego tętniaka mózgu.
Kobieta po okresie intensywnej modlitwy o wstawiennictwo Jana Pawła II doznała łaski
uzdrowienia.
Msza Kanonizacyjna  27 kwietnia 2014 roku była pierwszym wydarzeniem w historii kościoła w
którym wzięło udział 4 papieży(2 było kanonizowanych, a obecny papież Franciszek jak i
emerytowany papież Benedykt XVI wzięli udział w ceremonii).
W mojej opinii zarówno Jan XXIII jak i Jan Paweł II odcisnęli piętno na historii kościoła
i świata. Cechowała ich nieprawdopodobna mądrość i siła w wierze, a przy tym niesamowita
wręcz skromność. Obaj starali się przybliżyć kościół do wiernych, aby mogli lepiej przeżywać
swoją wiarę i żyć bliżej Jezusa Chrystusa. Są oni jasnym świadectwem dla młodych ludzi, którzy
mogą brać z nich przykład jak żyć. Po raz kolejny potwierdzony zostaje fakt, że wartości
materialne zawsze są mniej ważne niż wartości duchowe.
Chciałbym aby spuścizna jaką po sobie pozostawili Ci wielcy ludzie przetrwała dziesiątki lat
kształtując światopogląd i sposób życia następnych pokoleń chrześcijan.

 

Ten wpis został opublikowany w kategorii Artykuł. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>